Gisteren ging aan tafel de discussie over hoe de nieuwe generatie (of nou ja, mijn generatie) met media om gaat. Ik ben spelenderwijs opgegroeid met internet, nieuwe media en nieuwe apparatuur (van plaat naar cassette naar video naar cd naar cdi naar dvd naar usb).
Er werd door de ouders van mijn vriend gesteld dat mijn generatie aan het individualiseren is en dat wij altijd anderen nodig hebben om uit te blinken.
Nu zie ik mezelf wel als een individu. Maar ik wil geen encyclopedie doorlezen om kennis te vergaren, dat vraag ik liever aan iemand die er verstand van heeft. Is het niet dat de babyboomers gewoon niet zo slim en handig zijn met nieuwe media? Zoals Emma al stelde in haar blog heeft haar moeder een boek nodig van een expert die Linkedin van begin tot eind uitlegt. Ik los dat compleet anders op: ik hoef niet alles te weten van Linkedin om het begrijpen. Ik zie wat het doel is, en snap de mogelijkheden doordat ik er door heen loop. Ik had totaal niet verwacht dat dit proces zo moeilijk zou zijn voor andere generaties. Als ik bijvoorbeeld ergens niet uitkom, ga ik niet op zoek naar een handleiding, maar zoek ik op forums.
De rol van expertfuncties in organisaties zijn voor mij niet meer van belang. Als ik op zoek ga naar een nieuwe zorgverzekering laat ik mij niet leiden door communicatie van de organisatie, maar door de mening van Jan uit Alkmaar.
Een ander voorbeeld van hoe organisaties niet meer noodzakelijk zijn voor de juist informatie: reisbureaus! Vroeger ging je naar een reisbureau, waarbij je een aantal (standaard)gidsen krijgt met standaard reizen en hotelketens. Eventueel kocht je daar een Lonely Planet bij als je een avondje gek wilde doen en dan was je weg.
Maar mijn generatie zorgt ervoor dat we niets uit een pakket meer willen doen, en de reisbureaus bijna failliet gaan. Ik wil graag op reis, maar wel een reis met bijzondere plekken, kleine hotels en vooral geen toeristische trekpleisters. Maatwerk dus, geen pakketreis. Wij hadden het idee om een reis uit te laten stippelen via de site prizes.org. Gewoon aan bewoners vragen wat het leukst is om te bezoeken. We geven een budget, tijdsindicatie en een aantal plekken die we absoluut willen zien, en we willen graag de mening van de inheemse bewoner.
Wij hechten minder waarde aan de mening van een organisatie en veel meer waarde aan het individu. Daarbij komt dat we gebruik maken van middelen (of individuen in het geval van een reis plannen) om ons doel te bereiken, in plaats van het doel te bereiken via een organisatie.
Maar hoe zou de volgende generatie het nu doen? Waar zouden die voor staan en hun denkwijzen veranderen, als ze niet eens weten hoe een computer eruit ziet?
