Het digitale drama (van erfgoed 0.0)

Een achtergrondverhaal in NRC-Handelsblad met de titel ‘Het digitale drama’ van Karel Berkhout verscheen gisteren, 10 september 2011. Het behandelt de staat van digitalisering van het Nederlandse erfgoed, voornamelijk drukwerk, dat de laatste decennia in gang is gezet maar op dit moment een puinhoop lijkt.
Dat komt deels vanwege de voortschrijdende techniek. Een instelling die twintig of meer jaar geleden met zo’n klus begon kende internet niet en kende Google niet, de recente wereldkampioenen als het gaat om de laatste stap in het proces, het ontsluiten van de gedigitaliseerde informatie.

Maar ook de processtappen daarvóór, het scannen en het toevoegen van metadata blijken voor onderzoekers die willen werken met het digitaal gepubliceerde materiaal een onoverzichtelijke warboel.
Ook daar zijn weer verklaringen voor te geven zoals Berkhout in zijn verhaal aantoont. Iedere instelling gaat zijn eigen gang, heeft maar een beperkt budget en moet het pionierend allemaal zelf uitvinden. Maar wat erger is, de gevolgde aanpak is voor onderzoekers vaak helemaal niet geschikt. Gebruikers blijken onvoldoende in beeld te zijn gekomen.

Citaat: “Op het Geheugen van Nederland zijn voor ruim 7 miljoen Euro de hoogtepunten van het vaderlandse gedrukte erfgoed bijeengebracht. Hoewel de boekomslagen, foto’s en cartoons schitterend zijn, is een bezoek aan de website wanhopig makend: Geen enkel document kun je doorzoeken. Zelfs archieven en bibliotheken die er aan hebben bijgedragen, kunnen hier hun eigen spullen niet terugvinden. Het paradepaard van digitaal erfgoed heeft inmiddels als bijnaam het Geheugenverlies van Nederland”.
Nu meldt Marie José Klaver in juni 2010 dat het Geheugen van Nederland, een initiatief uit 2000 van de Koninklijke Bibliotheek, gefinancierd door het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen (OCW) geen geld meer krijgt voor nieuwe initiatieven. Wat er op dat moment stond zou blijven draaien. We zijn nu meer dan een jaar verder en het draait inderdaad nog.

Zoek je erfgoed op in Het Geheugen van Nederland en check zo de kwaliteit van de site...

 

 

Lees verder

Hoe een kat terug te vinden

Maar liefst 10 dagen geleden is mijn kat verdwenen. Dat is op zich al een dramatisch feit, helemaal omdat ik echt verknocht ben aan mijn huisdier. Maar doe je als je kat kwijt is midden in de stad?!

Mijn eerste reactie was toch zelf zoeken. We hebben de gehele zaterdag lopen zoeken. In elke tuin, onder elke auto, maar helaas geen spoor. Toen heb ik het gestort op internet, Facebook posts, aanmelding bij amivedi en de dierencentrale was nog maar het begin. Maar eigenlijk dacht ik al dat een grote website als Amivedi mij niet tot die achtertuin zou leiden waarvan ik dacht dat ze zou zitten. Bovendien ziet ze er niet uit als een zwerfkat.

Het sleutelwoord tot het vinden van een kat is ‘lokaal’: dus uitermate veel posters ophangen, en heb ik na langdurige regenval (en verlepte posters) uiteindelijk 1000 flyers in brievenbussen gedaan (met hulp). Dit was binnen een dag gedaan (uitdraai maken van Google maps om tuinen te lokaliseren) en het resultaat leidde tot de gouden tip: een tuintje nog geen 25 meter van mijn huis. We zijn er wel 5 keer eerder geweest, maar toen kwam ze niet! De tip had ik niet eens gerekend tot een serieuze tip, mijn kat kon toch nooit ‘vrij klein rommelig katje’ zijn? Ze is verzorgd, een beetje mollig en bovenal lief! Maar, na het afgaan van de vele tips die ik na het flyeren had ontvangen, als laatste toch maar in de Josephstraat gekeken. En daar zat ze, helemaal mager en bang na 9 dagen zwerven op nog geen 100 meter van huis.

Mijn tips: flyeren totdat je erbij neer valt! Zeker met ons weer. En blijven zoeken!

Waarom New York zo tof is

Ik heb het altijd al geweten. Stiekem. Omdat ik overal New York zie, wil ik er ook naartoe. Maar dat dit ook direct via Facebook zo gaat?

Uit onderzoek blijkt dat één op vier Facebook-gebruikers (althans, in Engeland) een vakantie boekt na het zien van de foto’s van vrienden. Nog een reden om zeer, zeer actief te worden als bedrijf op Facebook. Want hoe zou het zitten met huizen, asieldieren of bijvoorbeeld keukens?

 

Over levering en overleven

“Dringend gevraagd: een appstore voor schrijvers” verzuchtte Gerrit Komrij donderdag 11 augustus in het NRC Handelsblad. Voor alle duidelijkheid, hij bedoelde broodschrijvers (niet smalend bedoeld), mensen die er van kunnen leven. Nu is het zo dat het publiceren van een boek als app gewoon mogelijk is. Stuur de tekst maar door en we maken er voor u zo een app-boek van als het zelf niet lukt.

Maar wacht eens, een Appstore voor schrijvers. Ja, dat is eigenlijk een plan voor iets veel mooiers……

Eerste akte: Online is hot
De tweelingbroers David en Cameron Winklevoss, olympische roeiers van Harvard maar beter bekend als de naar eigen zeggen, miskende bedenkers van Facebook, kwamen na 7 jaar procederen tegen het succesvolle online vriendennetwerk tot een schikking. NRC Handelsblad meldt in juni dat de broers 200 miljoen dollar van het internetbedrijf zouden krijgen omdat ze van mening zijn dat de programmeur van hun idee er zelf mee aan de haal is gegaan.

Lees verder

Crowdsourcing in Londen

Afgelopen week heeft u vast meegekregen dat op dit moment in Londen de ergste rellen plaatsvinden sinds de bezuinigingsmaatregelen van de jaren ’80. Nadat de Londense politie afgelopen week een man had neergeschoten zijn talloze mensen de straat op gegaan om te protesteren tegen het “politiegeweld”. De protesten zijn ontaard in hevige rellen en de combinatie van agressie jegens politie en de bezuinigingen ten tijde van een financieel moeilijke tijd heeft de rellen doen overwaaien naar andere Engelse steden.

Londen is door de rellen veranderd in een stad van chaos en in sommige wijken voelen mensen zich niet meer veilig. Auto’s en winkels worden in brand gestoken en de politie wordt dwarsgezeten door honderden relschoppers. De woede van de vreedzame burger neemt toe en men is het zat dat de politie en ME er zo lang over doen om orde te scheppen.

Een van mijn facebook vrienden, woonzaam in Londen, plaatste gisteren zelfs dit bericht:

 

 

 

Na alle heisa hebben een aantal Londenaren besloten om het heft in handen te nemen en de rommel van de straten te ruimen, zonder knuppel welteverstaan. Er is dan ook een @riotcleanup  twitter account opgezet en een #riotcleanup hashtag in het leven geroepen waarmee men op dit moment acties organiseert om de straten schoon te vegen. Burgers worden gevraagd om zelf de straten schoon te maken. Via de site riotcleanup.co.uk kan men zelfs zien wat men nodig heeft voor de grote schoonmaak: handschoenen, bezems etc.

Op het moment van schrijven heeft @riotcleanup al bijna 70000 volgers. Via http://lockerz.com/s/128018064 kunt u ook foto’s bekijken van de crowdsourcing-schoonmaakactie.

Crowdsourcing is soms overdreven, maar als u het kunt gebruiken om een hele stad schoon te maken kan ik niet anders zeggen dan: doen!

 

Google +1 button

Al heel veel mensen hebben ondertussen wel eens gehoord van Google + en hebben vast ook wel eens de Google+1 button voorbij zien komen.

Het is nog onduidelijk wat voor een invloed de Google+1 button zal hebben voor het verkeer naar je website.  Toch is het  handig, wanneer je een website bezit, om de button alvast te plaatsen, dan ben je er in ieder geval op tijd bij en kan je hopelijk snel de positieve resultaten ervan ondervinden. Wij hebben hem sinds vandaag ook  hier op tekst123 geplaatst!  Op deze website staat een manier uitgelegd hoe je een Google+1 button kan toevoegen op je site.

 

Excelleren in Excel

Soms zijn er van die kampioenschappen waarvan je je afvraagt waarom ze überhaupt bestaan. Afgelopen week kreeg de wereld er een nieuwe kampioene bij; De wereldkampioene Excel gebruiken! Het is u wellicht opgevallen dat het woord kampioene vrouwelijk is. Jawel, de beste Excel gebruiker ter wereld is een dame.

 

 

 

 

 

 

Geachte lezers, mag ik aan u voorstellen: Rebecca Rickwood!

Rebecca is een 15-jarige Engelse, die in haar dagelijkse leven naar een school gaat met extra aandacht voor wiskunde. Ondanks haar onschuldige uiterlijk is deze tiener een heuse Excel-freak. Zij perfectioneerde haar vaardigheden tijdens de lunchpauzes op school, wat ervoor zorgde dat ze mooi slank kon blijven omdat ze niet aan eten toe kwam. Na al die lunchpauzes besloot mevrouw Rickwood dat ze goed genoeg was en versloeg toen 228 duizend tegenstanders uit 57 verschillende landen met een perfecte score van 1000 om vervolgens zichzelf “beste Excel gebruiker ter wereld” te kunnen noemen.

De brunette (of is het nou kastanjekleur?) kreeg na het behalen van het kampioenschap een heuse 5000 dollar aan prijzengeld van Microsoft, waarmee ze in ieder geval voorlopig genoeg Excel licenties zou kunnen aanschaffen. Helaas voor de Engelse is er ook een keerzijde aan de medaille. Nu Rebecca perfecte stylesheets kan maken, heeft ze niets meer te doen in haar lunchpauzes.

Het is een lastig bestaan in de Excellerij.

(via BBC)

Apple imitatie 2

Naar aanleiding van het blog stukje op 20/7, is mij ook een leuke Apple imitatie opgevallen. Waar? In de badkamer van mijn oma! Toen mijn opa zijn eerste Apple had gekocht was hij er zo blij mee, waardoor vervolgens mijn tante geïnspireerd raakte om het logo van Apple op een handdoek voor hem te borduren. Grappig toch?

OK Chrome

Het is altijd een verassing wat OK Go nu weer gaat doen met hun clips en de laatste is ook weer een pareltje! Hoewel ik niet van de muzikale escapades van deze band ben, vind ik wel dat de clips veel goed maken. Voor de laatste stellen ze wel wat eisen; Google Chrome en niet schrikken als er ineens 15 vensters worden geopend: all is not lost!

Heb je geen Chrome en wil je bewust uit de mode raken? Ook prima, hieronder een ander voorbeeld van de talenten van OK Go.

Grappig verkeersbord

Nog een ander leuk detail wat mij opviel in de straten van Italië, waren de ” verboden in te rijden” borden. Niet zomaar één keer, nee,  bijna elk ” verboden in te rijden” bord was zo afgebeeld. Op internet kwam ik deze foto tegen waarop nog meer grappige soortgelijke borden te zien zijn, die blijkbaar ook in de straten van Florence te aanschouwen zijn. Ik heb ze echter niet gezien. Als iemand het achterliggende verhaal achter deze borden weet, voor zover die er überhaupt is,  hoor ik het graag! Het geeft in ieder geval een komisch effect.

.